Юдахин Русско⇒Кыргызский словарь
рубака
м. разг.
кылычты мыкты чабуучу, канжар менен мыкты саюучу, баатыр киши.
рубанок
м.
чоң сүргү (тактай сүргүч).
рубаха
ж.
көйнөк;
рубаха-парень разг. ачык-айрым, ак көңүл жигит.
рубашечный
~, ая, -ое
рубашка-га т.; көйнөктүк, көйнөккө жарай турган;
рубашечная ткань көйнөктүк кездеме.
рубашка
ж.
1. (одежда) көйнөк;
верхняя рубашка сырт көйнөк;
нижняя рубашка ич көйнөк;
шёлковая руб
рубеж
м.
1. (граница) чек ара, чек;
естественный рубеж табигый чек ара, табигый чек;
охранять рубежи ч
рубель
м.
рубель (кир таптоо, тери иштетүү үчүн колдонулуучи идирек тактай).
рубероид
м. тех.
рубероид (картон кагаздан жасалган, көбүнчө үй жабуу үчүн колдонула турган материал).
руберойдовый
~, ая, -ое
рубероид-го т.;
рубероидовый завод рубероид өндүрүүчү (жасай турган) завод.
рубец
рубец I
м.
1. (шов) тигиш кыры, жик;
2. (от заживающей раны) тырык, тыртык, так (айыгып келаттн
рубидий
м. хим.
рубидий (күмүштөй ак түстүү металл).
рубикон
м.
Рубикон перейдён перен. Рубикон өтүлдү (болору болду, артка чегинүү жок).
рубильник
м. эл.
рубильник (электр тогун токтотуу, үзүү үчүн жасалган жылдырма калакча).
рубин
м. мин.
лаал (кызыл түстөгү асыл таш).
рубиновый
~, ая, -ое
1. рубин-ге т.;
рубиновые серьги лаал иймек (лаал чөгөргөн иймек);
2. (тёмно-красный
рубить
несов.
1. кого-что кесүү, уруп кесүү, чаап кесүү, жаруу, чабуу, кыюу, кыя чабуу, чаап тууроо, тууроо;
рубиться
несов.
чабышуу (кылыч же ай балта менен).
рубище
ср.
самсаалаган кийим, тамтыгы жок кийим.
рубка
рубка I
ж.
1. кесүү, жаруу, чабуу, кыюу, кыя чабуу, чаап майдалоо, тууроо;
рубка леса токойду ке
рублёвый
~, ая, -ое
рубль-ге т.; бир сомдук;
рублёвый билет бир сомдук билет.
рубленый
~, ая, -ое
1. (нарубленный) чабылып тууралган;
рубленое мясо чабылып тууралган эт;
2. (бревенча
рубль
м.
сом, бир сом;
цена десять рублей баасы он сом.
рубрика
ж.
рубрика (1. бир нерсенин, мис. аңгеменин башы; 2. бөлүк, графа).
рубчатый
~, ая, -ое
жол-жол болгон кыры бар, чий баркыт сыяктуу;
рубчатая ткань жол-жол болгон кыры бар кездем
рубчик
1. уменьш. от рубец I;
2. (на материи) жол-жол кыры бар;
вельвет в рубчик чий баркыт.
ругательный
~, ая, -ое
тилдеген, жемелеген;
ругательные слова тилдеген сөздөр.
ругать
несов. кого-что
тилдөө, сөгүү (бранить); жактырбоо (порицать).
ругаться
несов.
тилдөө, тилдешүү (браниться); айтышуу (пререкаться); урушуу (ссориться).
ругнуть
однокр. кого-что, разг.
тилдөө (биржолу тилдеп токтоп калуу).
руда
ж.
руда, кен;
железная руда темир рудасы, темир кени;
медная руда жез рудасы, жез кени.
рудимент
м.
1. биол. рудимент (организмдин өспөй калган же чала өскөн калдыгы);
2. перен. (пережиток) калдык, с
рудник
м.
рудник, кен чыга турган жер (пайдалуу кендерди казып алуу үчүн жасалган жер астындагы курулуш тар система
рудокоп
м.
рудокоп, кен казуучу, кенчи.
рудокопный
~, ая, -ое
рудокоп-ко т.;
рудокопный инструмент руда казуучу инструмент, кен казуучу инструмент.
рудоносный
~, ая, -ое
рудалуу, рудасы бар, кендүү, кени бар;
рудоносный пласт рудалуу катмар, кендүү катмар.
ружейник
м.
мылтык жасоочу уста, мылтык жасоочу цехтин жумушчусу.
ружейный
~, ая, -ое
ружьё-го т.;
ружейное масло мылтык майы;
ружейный мастер мылтык устасы;
ружейн
ружьё
ср.
мылтык;
двуствольное ружьё кош ооз мылтык, коштук;
призвать под ружьё согуштук кызматка (аск
руины
мн. (ед. руина ж.)
уранды (эски имараттып, үйдүн урандысы).
рука
ж.
1. кол;
кисть руки кол манжасы;
правая рука
1) оң кол;
2) перен. оң кол (негизги
рукав
м.
1. (одежды) жең;
платье с длинными рукавами узун жеңдүү көйнөк;
2. геогр. айрык;
рукав
рукавица
ж.
мээлей, колкап, туюк мээлей, туюк колкап;
кожаные рукавицы тери мээлей;
держать кого-л. в ежо
рукавчик
м.
1. уменьш.-ласк. от рукав кичине жең;
2. (нарукавник, манжета) жеңдин учуна коюлган манжета.
рукобитье
ср. уст. разг.
бир нерсени сатып алганда, сатуучу менен сатып алуучунун бар, береке тап деп кол чабышканы, к
руководитель
м.
1. (вождь, глава) жетекчи, жап башчы;
руководители партии и правительства партия менен өкмөттүн жет
руководить
несов. кем-чем
1. (направлять, быть во главе) жетекчилик кылуу, жол башчылык кылуу;
руководить рабочим
руководиться
несов.
1. чем колдонмо кылып алуу;
2. страд. к руководить.