Юдахин Русско⇒Кыргызский словарь






хвала  ж.  мактоо, даңк, атак;  хвала и честь герою баатырга даңк жана атак;  воздавать хвалу тийиштүү мак
хвалёный  ~, ­ая, -ое  разг. ирон.  макталган.
хвалебный  ~, ­ая, -ое  мактаган, мактоолуу;  хвалебный отзыв мактаган баа;  хвалебная песнь мактаган ыр; &nbs
хвалить  несов. кого-что  мактоо.
хвалиться  несов.  мактануу.
хвастать  несов.  см. хвастаться.
хвастаться  несов. кем-чем  мактануу;  он хвастается, что всё успеет сделать бардыгын иштеп жетише алам деп, ал макт
хвастливость  ж.  мактанчаактык, мактангандык, көйрөңдүк.
хвастливый  ~, ­ая, -ое  мактанчаак, көйрөң;  хвастливый ответ мактанчаак жооп.
хвастовство  ср.  мактанчаактык, көйрөндүк.
хвастун  м.  мактанчаак, көйрөң.
хвастунишка  м. пренебр.  см. хвастун.
хвастунья  женск. р. к хвастун.
хват  м. разг.  чапчаң, эпчил, шамдагай.
хватательный  ~, ­ая, -ое  кармагыч, кармай калгыч, кыпчый калуучу, кыпчыгыч;  хватательные органы насекомых курт-куму
хватать  хватать I  несов. кого-что  1. (схватывать) алуу, тосуп алуу, кармай калуу, талашуу; тиштөө (о собаке);
хвататься  несов.  1. за кого-что кармоо, кармануу, кармай калуу;  хвататься за голову  1) разг. өкүнүп, башын
хватить  хватить I  сов. чего  (быть достаточным) жетүү, жетишүү;  хлеба хватит до нового урожая жаңы түшүмг
хватиться  сов. разг.  1. см. хвататься 1;  хватиться за саблю кылычка дам уруу, кылычты кармай калуу;  2. ког
хватка  ж.  алгырлык;  мёртвая хватка см. мёртвый;  схваить мёртвой хваткой  1) тиштегенде тиши батып
хваткий  ~, ­ая, -ое  разг.  (цепкий) шамдагай жана бекем жармашуучу, кармоочу (адам); алгыр (куш, ит).
хвать  в знач. сказ. прост.  1. шак эттирип (тарс эттирип) коюп калуу;  хвать его камнем по голове таш менен ба
хвойные  мн. (ед. хвойное ср.) бот.  ийне жалбырактуулар (мис. карасай, арча).
хвойный  ~, ­ая, -ое  ийне жалбырактуу;  хвойный лес ийне жалбырактуу токой;  хвойное дерево ийне жалбыракту
хворать  несов. разг.  ооруу, ооруп жүрүү, ноокастоо, сыркоолоо.
хворост  м. собир.  1. чырпык, куураган чырпык, кургак бутакча (жыгачтын түшүп калган кургак чырпыгы);  собирать
хворостина  ж.  куу чырпык, куу ичке бутак (узун бир тал).
хворый  ~, ­ая, -ое  прост.  оору, оорулуу, сыркоолуу;  хворый человек оору адам.
хворь  ж. прост.  оору.
хвост  м.  1. куйрук;  конский хвост жылкынын куйругу;  распустить хвост (о павлине) куйругун жаюу;  
хвостатый  ~, ­ая, -ое  куйруктуу, куйругу бар;  хвостатые земноводные кургакта да, сууда да жашоочу куйруктуу жаны
хвостизм  м. полит.  хвостизм (окуялардын артынан гана ээрчиген, артта калгандарга, революциялык кыймылдын стихиялык эл
хвостик  м.  1. уменьш.-ласк. от хвост 1 куйрукча, кичинекей куйрук;  2. (кончик чего-л.) куйрук (бир нерсенин со
хвостист  м. полит.  хвостист (хвостизмди жактоочу, оппортунист).
хвостовой  ~, ­ая, -ое  1. хвост 1-ге т.;  хвостовые перья у птиц канаттуулардын куйрук жүнү;  2. арткы;  
хвощ  м. бот.  кырк муун, жүлгүр;  полевой хвощ (сорняк) кырк муун (отоо чөптүн бир түрү).
хвоя  ж. собир. бот.  ийне жалбырак (карагай, арча өңдүү жыгачтардын жалбырагы);  сосновая хвоя кызыл карагайд