Юдахин Русско⇒Кыргызский словарь
вз
(взо-, взъ-, вс-)
приставка;
төмөндөгүлөрдү көрсөтүүчү приставка:
1) жогору жакка багытталгандык
взад
нареч. разг.
артка, кайта, кийин жакка;
взад и вперёд алга жана артка, ары-бери, илгери-кийин;
н
взаимность
ж.
өз ара жактыруучулук, бири-бирин жактыруучулук;
отвечать взаимностью сүйгөнгө сүйүү менен жооп кайт
взаимный
~, ая, -ое
өз ара; эки тараптан болгон, эки жактан тең болгон;
взаимное доверие өз ара ишенич;
взаимовыгодный
~, ая, -ое
эки тарапка тең пайдалуу;
торговля на взаимовыгодных условиях эки тарапка тен, пайдалуу ша
взаимодействие
ср.
өз ара аракеттешүү, бирге аракеттешүү;
взаимодействие общественных явлений коомдук кубулуштардын ө
взаимоотношение
ср.
мамилелешүү, өз ара мамиле, өз ара катнаш;
у меня с ним нормальные взаимоотношения менин аны менен
взаимопомощь
ж.
жардамдашуу, өз ара жардамдашуу;
договор о дружбе и взаимопомощи достук жана өз ара жардамдашуу жөн
взаимопонимание
ср.
өз ара түшүнүшүү, бири-бирине түшүнүү;
между нами достигнуто полное
взаимопонимание биз өз а
взаимопроникновение
ср.
өз ара сиңишүү;
взаимопроникновение одного вещества в другое бир зат менен экинчи заттын өз ара си
взаимосвязь
ж.
өз ара байланыш;
между этими событиями существует прямая взаимосвязь бул окуялардын ортосунда түздө
взаймы
нареч.
карызга, карыз;
взять взаймы карызга алуу, карыз алуу;
дать взаймы карызга берүү.
взамен
предлог с род. п.
ордуна, өтөлгөсүнө;
что дадите вы мне взамен этой книги? сиз бул китептин ордуна маг
взаперти
нареч.
1. жабык үйдө, жабык жерде;
2. перен. разг. (в уединении) жалгыздыкта, кишилер менен аралашпай
взаправду
нареч. прост.
чындыгында, ырас эле, анык эле;
это взаправду было? бул чындыгында болгон беле?
взапуски
нареч. разг.:
бегать взапуски жарышып жүгүрүү.
взатяжку
нареч. разг.:
курить взатяжку (тамеки тартканда түтүндү) ичине тартуу.
взашей
нареч. прост.
көк желкеге коюп, түрткүлөп;
прогнать взашей түрткүлөп кууп чыгаруу.
взбаламутить
сов. разг.
1. что (воду) ылайлоо;
2. кого-что, перен. (взволновать) дүрбөлөң түшүрүү.
взбежать
сов.
жүгүрүп чыгуу (үстүгө, бийикке).
взбелениться
сов. разг.
туталануу, жаалдануу, кыжырдануу, кыжыры кайноо.
взбесить
сов. кого
туталантуу, жаалын чыгаруу, кыжырын кайнатуу.
взбеситься
сов.
1. (о животных) кутуруу;
2. перен. разг. (прийти в ярость) туталануу, жаалдануу, кыжырдануу.
взбешённый
~, ая, -ое
1. прич. от взбесить;
2. прил. туталанган, жаалданган, кыжырданган.
взбитый
~, ая, -ое
1. прич. от взбить;
2. прил. (о подушке, перине) чапкылап көптүрүлгөн, көптүрүлгөн;
взбить
сов. что
1. (подушки, перину) чапкылап көптүрүү, көптүрүү;
2. (белки, сливки) чалып көбүртүү, бышып кө
взбиться
сов.
1. (о подушке, перине) (чаап) көптүрүлүү;
2. (о белках, сливках) чалынып көбүрүү, бышылып көбүрүү
взбодрить
сов. кого-что, разг.
сергитүү, көңүлүн көтөрүү, күч берүү.
взболтать
сов. что
чайкоо, чайкап аралаштыруу.
взбрести
сов.:
взбрести в голову разг. болбогон нерсе ойго келе калуу.
взбрызнуть
сов. что, разг.
бүркүп суулоо;
взбрызнуть цветы гүлдөрө суу бүркүү.
взбудораженный
~, ая, -ое
1. прич. от взбудоражить;
2. прил. тынчы алынган, тынчы кеткен, беймаза кылынган.
взбудоражить
сов. кого-что, разг.
тынчын алуу, тынчын кетирүү, беймаза кылуу.
взбунтовать
сов. кого
бунтка козутуу, козголоңго түрткүлөө.
взбухнуть
сов.
көбүү, барсаюу;
почки на деревьях взбухли дарактын бүчүрлөрү көбүштү.
взбучка
ж. разг.
1. (побои) уруп-согуу, таяк жегизүү, сазайын колуна берүү;
дать взбучку уруп-согуу, таяк жеги
взвалить
сов.
1. что на кого-что (ношу) салуу, көтөрүп салуу;
взвалить мешок на спину мешокту аркага көтөрүп са
взвесить
сов.
1. кого-что таразалоо, оордугун өлчөө, тартуу;
взвесить мешок мешокту тартуу;
2. что, перен
взвеситься
сов.
таразалануу, оордугу өлчөнүү, таразага тартылуу, өзүнүн салмагын өлчөп көрүү.
взвести
сов.
1. что (поднять вверх) жогору көтөрүү, кайыруу;
взвести курок (мылтыктын) машаасын кайыруу;
 
взвешивание
ср.
1. таразалоо, оордугун өлчөө тартуу;
2. перен. маани берүү, баалап көрүү, салмактап көрүү.