Юдахин Русско⇒Кыргызский словарь
вью
(вьёшь)
и т.д. наст. вр. от вить.
вьюга
ж.
бурганак, алай-дүлөй (кар аралаш бороон).
вьюк
м.
жүк (унаага артылган жүк).
вьюн
м.
1. (рыба) вьюн (балыктын бир түрү);
2. перен. тынч тура албаган, жылпылдаган (мис. адам).
вьючить
несов. кого-что
жүктөө, артуу;
вьючить верблюда төөгө жүк жүктөө.
вьючный
~, ая, -ое
жүк артылуучу, жүктөлүүчү (унаа);
вьючная лошадь жүк артылуучу ат;
вьючное животное
вьюшка
ж.
мордун (трубанын) тешигин жабуучу калак темир.
вьющийся
~, аяся, -ееся
1. прич. от виться;
2. прил. чырмалгыч, тармалдануучу, чырмалуучу, тармал;
вьющи