Юдахин Русско⇒Кыргызский словарь






оса  ж. (мн. осы)  аары.
осада  ж.  камоо, чулгоо, тегеректөө, курчоо (басып алуу максатында чыңдалган пунктту камалоо);  осада крепости
осадить  осадить I  сов. что  камалоо, тегеректеп алуу, курчоо;  осадить город шаарды курчап алуу.  оса
осадка  ж.  1. чөгүү, басырылуу, отуруу (мис. жер, дубал);  2. осадка (кеменин сууга чөккөн, баткан бөлүгү); &nb
осадки  только мн., метеор.  жаан-чачын;  атмосферные осадки жаан-чачын, жаан-жуун.
осадный  ~, ­ая, -ое  осада-га т.;  осадная артиллерия камалоо артиллериясы;  осадное положение курчоодо кал
осадок  м.  1. туяма (суюк нерсенин түбүнө тунуучу нерсе);  осадок в вине винонун тунмасы;  2. перен. чикер
осадочный  осадочный I,  ­ая, -ое  осадки-ге т; жаан-чачындуу.  осадочный II,  ­ая, -ое  осадочные г
осаждать  осаждать I  несов.  см. осадить I;  осаждать кого-л. просьбами бирөөдөн сурап жадатып бүтүрүү. &nbs
осаждаться  несов.  1. (выделяться из жидкости) чөгүү, түбүнө туруу;  2. (об атмосферных осадках) жааш (мис. кар, жа
осаждённый  ~, ­ая, -ое  1. прич. от осадить;  2. прил. камалган, тегеректелген, курчалган;  осаждённый город к
осаждение  ср.  тунуу, тундуруу, түбүнө тундуруу, түбүнө чөгүү.
осаживать  несов.  см. осадить III.
осанистость  ж.  келишимдүүлүк, келбеттүүлүк.
осанистый  ~, ­ая, -ое  келишимдүү, келбеттүү;  осанистый мужчина келбеттүү эркек;  осанистый вид келишимдүү т
осанка  ж.  келбет;  гордая осанка сыймыктуу келбет.
осатанелый  ~, ­ая, -ое  разг.  жаалданган, жини кармаган;  осатанелый враг жаалданган душман.
осатанеть  сов. разг.  жаалдануу, жини кармоо.
осваивание  ср.  өздөштүрүү.
осваивать  несов.  см. освоить.
осваиваться  несов.  1. см. освоиться;  2. страд. к осваивать.
осведомитель  м.  кабар берүүчү, билдирүүчү.
осведомительный  ~, ­ая, -ое  кабар берүүчү, билдирүүчү.
осведомить  сов. кого-что  кабар берүү, кабардар кылуу, билдирүү, эскертип коюу;  осведомить присутствующих о случив
осведомиться  сов.  кабар алуу, кабардар болуу, билүү;  осведомиться о прибытии поезда поезддин келиши жөнүндө кабар а
осведомлённость  ж.  кабардар болгондук, билгендик.
осведомлённый  ~, ­ая, -ое  1. прич. от осведомить;  2. прил. кабардар, кабары бар, биле турган.
осведомление  ср.  кабар берүү, кабардар кылуу, кабардар кылып коюу, билдирүү, билдирип коюу, эскертип коюу.
осведомлять  несов.  см. осведомить.
осведомляться  несов.  1. см. осведомиться;  2. страд. к осведомлять.
освежать  несов.  см. освежить.
освежаться  несов.  1. см. освежиться;  2. страд. к освежать.
освежевать  сов. кого-что  терисин сыйрып, ичек-кардын алуу (малдын, айбандын);  освежевать тушу быка өгүздүн териси
освежение  ср.  салкындатуу, желдетүү, сергитүү.
освежительный  ~, ­ая, -ое  сергитүүчү, эс алдыруучу;  освежительный ветерок сергитүүчү жел;  освежительный напито
освежить  сов.  1. что (сделать свежим; проветрить) салкындатуу, сергитүү, эс алдыруу;  дождь освежил воздух жаан
освежиться  сов.  1. (проветриться) салкындоо, салкын тартуу, желдетилүү;  воздух освежился аба салкындады;  2.
осветительный  ~, ­ая, -ое  жарык кылуучу, жарык берүүчү;  осветительные приборы жарык кылуучу приборлор.
осветить  сов.  1. кого-что жарык кылуу, жарык тийүү;  солнце осветило вершины гор күндүн шооласы тоолордун чокула
осветиться  сов.  жарык болуу;  сцена ярко осветилась сахна абдан жарык болду.
освещать  несов.  см. осветить.
освещаться  несов.  1. см. осветиться;  2. страд. к освещать.
освещённость  ж.  1. жарыктык, жарык кылынгандык;  2. перен. түшүндүрүлгөндүк, баяндалгандык, жазылгандык.
освещённый  ~, ­ая, -ое  1. прич. от осветить;  2. прил. жарык кылынган;  3. прил. перен. түшүндүрүлгөн, баянда
освещение  ср.  1. (действие) жарык кылуу, жарык кылынуу;  2. (свет) жарык;  искусственное освещение бир нерсе
освидетельствование  ср.  карап аныктоо, карап чыгуу, текшерип көрүү, күбөлөндүрүү.
освидетельствовать  сов. кого-что  карап аныктоо, карап чыгуу, карап текшерип көрүү, күбөлөндүрүү;  освидетельствовать больн
освистать  сов. кого-что  жактырбай ышкыруу;  освистать плохую игру актёра артисттин начар ойноосун жактырбай ышкыр
освистывать  несов.  см. освистать.
освободитель  м.  бошотуучу, куткаруучу, эркиндик берүүчү.
освободительница  женск. р. к освободитель.
освободительный  ~, ­ая, -ое  бошотуучу, куткаруучу, боштондукка чыгаруучу, азат кылуучу;  освободительное движение бошто
освободить  сов.  1. кого-что бошотуу, куткаруу, эрк берүү, азат кылуу;  освободить от врага родную землю туулуп өск
освободиться  сов.  1. (стать свободным, получить свободу) кутулуу, эрк алуу;  2. (избавиться) кутулуу;  3. (стат
освобождать  несов.  см. освободить.
освобождаться  несов.  1. см. освободиться;  2. страд. к освобождать.
освобождённый  ~, ­ая, -ое  1. прич. от освободить;  2. прил. бошотулган, куткарылган, кутулган, эрк берилген, эрк алга
освобождение  ср.  бошотуу, куткаруу, эрк берүү, азат кылуу.
освоение  ср.  өздөштүрүү;  освоение целинных и залежных земель дың жана көптөн бери айдалбаган жерлерди өздөштүрү
освоить  сов. что  өздөштүрүү;  освоить новое производство жаңы өндүрүштү өздөштүрүү;  освоить новые машины